Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2009

Παραμύθια και ομορφιά

Θα ήθελα να επιστρέψω στα παραμύθια πάλι… Είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση για τις πριγκίπισσες οι οποίες ερωτεύονται τέρατα, βατράχους, φτωχούς κλπ… Θα ήθελα να πω ότι όντως, πολλές φορές συμβαίνει κάποιοι άνθρωποι με καθαρή ψυχή να μην έχουν καλή εμφάνιση… Ο μόνος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί η ομορφιά διαφθείρει… και έτσι έχοντας κακή εμφάνιση διαφυλάσσεται η ακεραιότητα της ψυχής. Έτσι λοιπόν, η εκάστοτε πριγκίπισσα έχοντας και η ίδια καθαρή ψυχή βλέπει την εσωτερική ομορφιά… την ομορφιά της ψυχής… Ερωτεύεται τον μαγεμένο βάτραχο και τότε αυτός μεταμορφώνεται σε πεντάμορφο πρίγκιπα… Νομίζω, όμως, ότι η μεταμόρφωση γίνεται μόνο στα μάτια της πριγκίπισσας …

Παραμύθια

Μια άλλη ταινία που είδα πρόσφατα: το «Σρεκ ο 3ος» . Αυτή η ταινία δείχνει μια περίεργη οπτική των παραμυθιών και κυρίως το τι γένεται μετά το «… ζήσαν αυτοί καλά… ». Αυτό που δείχνει είναι όλοι οι κακοί να έχουν μαζευτεί σε μια κακόφημη περιοχή όπου συχνάζουν σε ένα επίσης κακόφημο μπαρ και προσπαθούν να πνίξουν στο ποτό την ήττα τους… Από την άλλη μεριά όλες οι πριγκίπισσες έχουν εξελιχθεί σε «κυράτσες» που πηγαίνουν η μια στην άλλη επισκέψεις και κουτσομπολεύουν όλο τον κόσμο… Η Σταχτοπούτα για παράδειγμα δεν θέλει να κάνει πλέον δουλειές του σπιτιού ενώ δεν είναι αποδεκτή από τις άλλες λόγω μη βασιλικής καταγωγής… Η πεντάμορφη, ασχολείται μόνο με την εμφάνισή της και η ωραία κοιμωμένη είναι μια τεμπέλα που θέλει συνεχώς να κοιμάται… Δεν είναι και πολύ ευχάριστη αυτή η εικόνα παρότι θεωρώ ότι το συγκεκριμένο παιδικό προσπαθεί να απομυθοποιήσει τα όνειρα που κάνουν τα παιδάκια να κατακτήσουν τον κόσμο (τα αγόρια) και να γνωρίσουν τον πρίγκιπα με το άσπρο άλογο (τα κορίτσια)… Αυτό...

«.. και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα..»

Συνέχεια… Έχω κάποιες σκέψεις για τη φράση «.. και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα..». Γιατί όλα τα παραμύθια τελειώνουν με αυτή φράση? Γιατί μεγαλώνουμε να παιδιά μας με την εντύπωση ότι στη ζωή τους θα είναι όλα ρόδινα… καλύτερα κι από τα παραμύθια και όλα μα όλα έχουν happy end? Τι είναι αυτό που ήξεραν οι παλιοί και έχουμε ξεχάσει οι νεότεροι? Ας τα πάρουμε από την αρχή… Διαβάζοντας πολλά παραμύθια το παιδί μαθαίνει ότι οι καλοί άνθρωποι έχουν ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, μετά ακολουθεί ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός (όπως θάνατος γονέα) και ακολουθούν δύσκολα και ταπεινωτικά χρόνια. Ο καλός άνθρωπος τα υπομένει, δεν παραπονιέται, δεν τα βάζει με το Θεό και την τύχη του, αντιθέτως δέχεται την κάθε δυσκολία με χαρά και αυτοθυσία… αυτό που μου κάνει φοβερή εντύπωση είναι ότι όλες (ή σχεδόν όλες) ερωτεύονται φτωχούς, άσχημους ή ακόμα και τέρατα (βατράχια κλπ ) οι οποίοι στο τέλος μεταμορφώνονται σε πρίγκιπες και φυσικά στο τέλος η καλή μας κοπέλα ανταμείβεται αδρά… για όση ταλαιπωρία...

Με αφορμή μία ταινία.... 17 Ξανά ....

«17 Ξανά» λεγόταν η ταινία που είδα απόψε και με αυτή την αφορμή, θυμήθηκα πάλι την επιθυμία μου να γυρίσω στο παρελθόν, για να το αλλάξω… να πάρω άλλες αποφάσεις και να κατευθύνω αλλού τη ζωή μου… Πόσο θα ήθελα μια δεύτερη ευκαιρία… Σκέφτομαι πολλές φορές αυτή τη προοπτική, συνήθως όταν πέφτω για ύπνο και φαντάζομαι ότι ξυπνάω στο παρελθόν… πριν από καμιά 20ετία… πόσα πράγματα θα ήθελα να αλλάξω… Έχω διαβάσει πολλά βιβλία αυτοβελτίωσης και όλα λένε το ίδιο πράγμα: Άλλαξε ότι δεν σε ευχαριστεί Τ Ω Ρ Α ! Δεν χρειάζεται, λέει, να γυρίσεις στο παρελθόν για να διορθώσεις μια λάθος απόφασή σου.. Κάντο Τώρα! Ποτέ δεν είναι αργά… ακόμα κι αν είστε 90 χρονών! Δεν ακούγεται άσχημο άλλα πως αλλάζεις τις σπουδές, τις επιλογές που έκανες στον επαγγελματικό τομέα και σε έχουν φέρει σε αδιέξοδο, τους φίλους που άφησες πίσω και ανθρώπους που δεν κατάφερες να φιλιώσεις μαζί τους… Πως θα κολλήσουμε γυαλιά και καρδιές που έχουν ραγίσει… πως…. πωως….???? Άντε και να πω ότι εντάξει, θα κάνω την καρδιά μο...